مستند دفاع مقدس که این روزها روی آنتن است، براي من كمي شگفت‌انگيز بود. بيست سال از پايان جنگ گذشته و با اين‌همه پيشرفت تكنونولوزي و اين جور چيزها، هنوز كه هنوز است، آويني مرد ميدان است و بالاي دست مستندهايش مستندي نيامده است. كم‌كم داشتيم از رسانه ملي نااميد مي‌شديم كه كاري در خور و پسنده براي معرفي اتفاقي كه انقلاب اسلامي ايران را جهاني كرد، ارائه كند. مستند دفاع مقدس، به خوبي توانسته است، تاريخ جنگ را به گونه‌اي مفت و مفيد و مختصر و البته جذاب به مخاطبان خويش عرضه كند و اينجا ادب اقتضا مي‌كند كه بگوييم دستشان درد نكند؛ هر چند وظيفه‌شان بوده است.

سؤالي كه به ذهن مي‌رسد اين است كه: مستندات دفاع بي‌نظير نسل پيشين ما، كه اخلاص‌شان زبانشان را بسته است، تا كي بايد در آرشيوهاي تودرتوي سازمان صداوسيما خاك بخورد؟ بيست سال زمان كمي نيست! بيست سال، اين رسانه ملي در معرفي اين بخش بزرگ از تاريخ ما، كم‌كاري كرده است و به راستي يك نسل، از آنچه حق‌شان بوده بدانند، محروم مانده‌اند. بنابرين، اين وسط به يك نسل بدهكاريم. خود دانيد و خدا.